Een chrysant worden

 

Nog voor ik eind jaren ‘80 goed en wel aan mijn eerste ambtelijke functie begon kreeg ik een verplichte cursus snellezen. Handig, want we zouden veel beleidsstukken moeten gaan lezen, waar we snel de essentie uit moesten kunnen halen.

Nog altijd heb ik last van die cursus. Want toen ik eenmaal als een razende door rapporten kon gaan, bleek het erg moeilijk te zijn om niet alles zo aan te pakken.

Een korte scan, oké, begrepen, door naar het volgende. Het was niet alleen een vaardigheid maar werd ongemerkt een houding, een attitude.

Het duurde best een tijd voor ik me bewust werd ervan werd hoeveel verlies aan kwaliteit die met zich meebrengt. Inmiddels ben ik me  alweer jaren aan het bekwamen in langzaam lezen.

Een beetje zoals de pianist Seymour Bernstein zegt in de documentaire film Seymour: ‘Als je een chrysant wilt schilderen, kijk er dan tien jaar naar, totdat je zelf de chrysant wordt’.

Langzaam lezen, langzaam kijken. Ook dat is te oefenen.

Er wordt nog geen ambtelijke cursus in gegeven, maar ik bied hem graag aan.

#kwaliteit #pasopdeplaats #rustruimtereflectie

Ontspannen terugweg

‘Als de terugweg ontspannen gaat, weet ik dat ik op de heenweg goed heb geluisterd en dat we genoeg hebben stilgestaan’.

Dat zei de vriendin-met-paard toen wij terugliepen na een korte wandeling door de polder met haar paard. Zij maakt er een kunst van tijdens zo’n wandeling honderd procent aandacht aan hem te geven.

Soms wil hij grazen, soms ziet hij iets dat zijn aandacht trekt.

Als ze daar niet goed naar luistert (teveel stuurt, te haastig is), wil hij op de terugweg niets liever dan zo snel mogelijk terug naar de stal – de uitdrukking ‘paard ruikt stal’ komt daarvandaan.

Maar als ze goed heeft geluisterd naar wat hij wil, is hij op de terugweg net zo ontspannen en aandachtig als op de heenweg.

Ik moest daaraan denken toen we dit weekend over de Franse péage naar huis reden.

Heel ontspannen.

Rustig naar huis.

#aandacht #pasopdeplaats #rustruimtereflectie