Oma, of een nieuw begin

Zo af en toe komt er een bizar gedicht uit mijn pen. Dit is er eentje.

Het is niet waar gebeurd maar gaat wel over iets wezenlijks. In alle dagelijkse gedoe, irritaties en spanning die je misschien ervaart op kantoor of in familieverband, helpt het je te herinneren hoe onbevangen je als peuter de wereld tegemoet trad.

Daarmee sluit ook een bizar gedicht als dit aan bij de rode draad die door mijn poëzie slingert. Laat ik die maar eens omschrijven als het wonder van het altijd mogelijke nieuwe begin.

Met dank aan Maarten Blaauw die Oma uitkoos om voor te lezen omdat hij van bizarre gedichten houdt.
In de reeks Poëzien is dit nr. 12.

 

De Poëzien afspeellijst vind je hier: Poëzien afspeellijst