Negen muzen

“The Muse takes note of our dedication. She approves. (…)
When we sit down and work, we become like a magnetized rod that attracts iron filings. Ideas come. Insights accrete.”​
(Steven Pressfield)

Mythen zijn levende verhalen. Vroeger op school drong dat nog niet tot mij door. Ik leerde de mythen gewoon uit mijn hoofd zoals ze in mijn boek stonden. Zo wist ik te vertellen dat de negen muzen dochters zijn van Zeus en Mnemosyne, kon ik hun moeilijke namen een tijdje uit mijn hoofd opzeggen en wist ik ook voor welke kunst of wetenschap zij inspiratie boden.

(Calliope, Clio, Euterpe, Erato, Melpomene, Polyhymnia, Terpsichore, Thalia en Urania)

Ik besefte toen niet dat er nog vele andere versies van dit verhaal bestaan. Daarin zijn er bijvoorbeeld maar drie muzen of heet hun vader Apollo of Uranos. En al naar gelang een dichter een bepaalde kunstvorm belangrijk vond, schreef hij deze gewoon extra toe aan een van de muzen.

Aangemoedigd door het aanstekelijke enthousiasme voor de levendigheid van mythologie van Stephen Fry in Mythos, besloot ik om de muzen voor mijzelf leven in te blazen.

Waar put ik inspiratie uit?

Hoe zien de bijbehorende muzen er anno 2018 voor mij uit?

Hoe heten ze en kan ik woorden vinden bij elk van hen?

Dat ik meer dan veertig jaar geleden de negen Griekse muzen uit mijn hoofd had geleerd werkte nog door: het moesten negen zussen zijn, vond ik. Ik heb ze ook nog elk een drieregelig gedicht meegegeven.

Nieuwsgierig? klik hier  

Ik ben benieuwd welke zus je het meeste aanspreekt (of zoals aan de keukentafel werd gesuggereerd: welke je een beetje eng vindt).
En wie jouw muzen zijn als je ze zelf mag bedenken!

Makkelijk delen!Share on FacebookShare on Google+Email this to someonePin on PinterestShare on StumbleUponTweet about this on TwitterShare on TumblrShare on LinkedIn