Naailes

Elke vrijdagmiddag kregen we drie uur naailes van de moeder van een vriendin.  Lawaaiig was het altijd – moeder Francine was een levendig type, en wij waren met zes luidruchtige meiden – en twee wat rustigere jongens. Elke paar maanden haalde zij voor ons een stapel afgekeurde stoffen bij een loods. We graaiden enthousiast in het textiel en dronken veel thee en limonade. Alles mocht. De een had een project van weken, de ander frutselde elke week een nieuwe creatie in elkaar. Het werd allemaal liefdevol begeleid door de naaimoeder. Moedig gingen we met onze nieuwe broeken, rokken, bloesjes, jasjes en tasjes naar school, en de keer erop begonnen we weer verwachtingsvol aan een nieuw patroon. Lekker proberen, niet bang zijn, maak er iets moois van en doe lekker gek. Dat zijn de lessen die ik nog dagelijks toepas in mijn werk. Dankjewel, Francine.

In memoriam Francine van der Putt, 1932 – 2014

Makkelijk delen!Share on FacebookShare on Google+Email this to someonePin on PinterestShare on StumbleUponTweet about this on TwitterShare on TumblrShare on LinkedIn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.